Η ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ, Η ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΥ, (Αγιος Νεκταριος)

 

ΝΕΟ-ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ


ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ: Νέες Αιρέσεις και Νέος Πόλεμος κατα της Εκκλησίας ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (Το Σχίσμα του 2002)


 

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

ΔΙΑ ΤΩΝ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΥΤΗΡΙΑΖΕΙ ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΙΚΟΥΣ

ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ 1995 ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΥΣ, ΤΡΙΑΔΟΜΑΧΟΥΣ, ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΥΣ, ΘΕΟΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ 2002

 «Προσέχετε δέ πό τν ψευδοπροφητν, οτινες ρχονται πρός μς ν νδύμασιπροβάτων, σωθεν δέ εσί λύκοι ρπαγες»

(Ματθ. Ζ´ 15).

  ΕΚΚΛΗΣΙΑ το ΘΕΟΥ πάντοτε πολεμεται πό το Διαβόλου καί τν ργάνων ατο, λλά πάντοτε ποβαίνει ΝΙΚΗΤΡΙΑ ες τούς πολέμους, διότι ΘΕΟΣ, ΚΕΦΑΛΗ της, τήν νισχύει μέ ΘΕΪΚΗΝ Δύναμιν καί Χάριν, ναδεικνύων νδρας Θεοφόρους, «τά πάγχρυσα Στόματα το Θεο Λόγου», Διδασκάλους τν ρθν Δογμάτων, ο ποοι κατοχυρώνουν τά Πνευματικά σύνορα τς κκλησίας Του.

Τοιοτος κκλησιαστικός Θεοφόρος νήρ νεδείχθη πό το ΘΕΟΥ τόν 19ον καί 20όν αἰῶνα γιος Νεκτάριος, ποος μέ τήν ζωήν του καί τά συγγράμματά του νισχύει τά μέλη το Σώματος τς κκλησίας το Χριστο καί συντρίβει τούς Αρετικούς λων τν αώνων, λλά καί τούς συγχρόνους Νεοεικονομάχους καί κκλησιομάχους.

 ΑΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ,  ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΩΝ, ΤΡΙΑΔΟΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΜΑΧΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

 Ο σύγχρονοι Αρετικοί κκλησιομάχοι, Χριστομάχοι καί Τριαδομάχοι Οκουμενισταί διδάσκουν: τι Χριστός ΔΕΝ εναι ναρχος καί Προαιώνιος καί τι ποιος πιστεύει ες τήν προαιωνιότητα το Χριστο εναι Αρετικός Οκουμενιστής· τι κκλησία ΔΕΝ χει Θεϊκήν Κεφαλήν· τι Κεφαλή τς κκλησίας ΔΕΝ εναι Θεός, λλά νθρωπίνη φύσις το Χριστο· τι Κεφαλή τς κκλησίας εναι Χριστός καί ΟΧΙ γία Τριάς, ς νά το ν τέταρτον, ξωαγιοτριαδικόν πρόσωπον Χριστός.

τι τήν κκλησίαν τήν οκοδόμησεν Χριστός καί ΟΧΙ γία Τριάς, ς νά μήν το Ες τς γίας Τριάδος Χριστός· τι Χριστός ΔΕΝ θά φήσ τήν κκλησίαν του νά πέσ ες τά χέρια τς γίας Τριάδος, ς νά μήν πρχε ΤΑΥΤΟΥΡΓΙΑ Χριστο μετά Πατρός καί γίουΠνεύματος· τι κκλησία το Χριστο ΔΕΝ πρχε πρό τς Πεντηκοστς καί τι σοι πιστεύουν τι πρχε εναι κ το Διαβόλου· τιτό Πρόσωπον το Υο καί Λόγου λλοιώθηκε κατά τήν Σάρκωσιν, ς νά το λλοιωτή γία Τριάς· τι ο γγελοι ΔΕΝ νήκουν ες τήν κκλησίαν το Χριστο· τι Υός καί Λόγος ΔΕΝ πρξε ποτέ Κεφαλή καμμις κκλησίας· τι εναι Αρεσις νά βάζ κανείς τόν Χριστόν ες τήν θέσιν το Υο καί Λόγου, ς νάτο ΑΛΛΟΣ Χριστός καί ΑΛΛΟΣ Θεός Λόγος καί Υός το Θεο· τι τό Πρόσωπον το Χριστο εναι διπλον καί διαφοροποιημένον πό τό Πρόσωπον το Υο καί Λόγου· τι Χριστός μόνον ς Σχέδιον ες τήν Βουλήν το Θεο εναι Προαιώνιος· καί λλα παρεμφερ Αρετικά, ηδ καί φρενοβλαβ.

 Ες λεγχον καί νατροπήν ατν ναφέρομεν κατωτέρω Θεοπνεύστους θέσεις τοῦἉγίου Νεκταρίου:

« γία το ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, στίν ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ πί τς γς, πό ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΥ» (Μελέται Δύο: Α´ Περί κκλησίας, κδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος, σελ. 18-23).

 « κκλησία στίν ΐδιος ν τ κόσμ ποκάλυψις. ν ατ ΘΕΟΣ πολυειδς καί πολυτρόπως ποκαλύπτεται καί τήν αυτο παρουσίαν διά τν Θείων νεργειν Ατο πιβεβαιο» (Μελέται Δύο: Α´ Περί κκλησίας, σελ. 23).

 « κκλησία στί σύν τ δάμ πεπλασμένη» (Μελέται Δύο, σελ. 18).

 « ησος Χριστός ς ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τς ν ΕΔΕΜ, ν τό Κέντρον τς κκλησίας τν Πατριαρχν» (Μελέται Δύο, σελ. 18).

 «ΒΑΣΙΛΕΙΑ δ Ατο πί γς στίν ΕΚΚΛΗΣΙΑ Ατο» (Μελέται Δύο, σελ. 17).

«ν τ γενικωτέρ Χριστιανικ σημασί, ΕΚΚΛΗΣΙΑ εναι κοινωνία πάντων τν λογικν καί λευθέρων ντων, τν πιστευόντων ες τόν Σωτρα, συμπεριλαμβανομένων καί τν γγέλων. . .

 «Τό πλήρωμα το τά πάντα ν πσι πληρουμένου» (φεσ. Α΄ 10, 20-23), τό περιλαμβάνον καί τούς ες Χριστόν πιστεύσαντας πρό τς λεύσεως Ατο, τούς ποτελέσαντας τήν κκλησίαν τς Παλαις Διαθήκης» (Μελέται Δύο, σελ. 12).

 «ΕΚΚΛΗΣΙΑ στίν ρατή πί γς ΒΑΣΙΛΕΙΑΤΟΥ ΘΕΟΥ λαβοσα μέν τήν ρχήν ν τ Παραδείσ, διά δέ το βραάμ καί τν Πατριαρχν μέχρι Μωϋσέως . . . . κκλησία στί σύν τῷ Ἀδάμ πεπλασμένη» (Ποιμαντική, κδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος, σελ. 21).

«Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ς ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, οδέν χει κοινόν πρός τά ργα τς βασιλείας το κόσμου, Βασιλεία μή, επεν ατς δρυτής, οκ στιν κ το κόσμου τούτου» (Ποιμαντική, σελ. 25).

«νιαχο δέ ννοια τς σραηλιτικς κκλησίας καταντ σχεδόν ταυτόσημος τ ννοί τς ν τ Καιν Διαθήκ κκλησίας, διότι χαρακτηρίζεται οχί ς πλ κοινωνία παρά Θεο κλελεγμένη, λλ ς ΒΑΣΙΛΕΙΑ το ΘΕΟΥ. . . . κκλησία ς ΘΕΙΟΝ καθίδρυμα στιν μψυχος ργανισμός στις λειτουργε ν τόπ καί χρόν κατάνθρωπίνους τύπους καί νόμους καί σχέσεις,λλά διά τς ν ατ ΘΕΙΑΣ Δυνάμεως μένει ες τόν αἰῶνα καί πεκτείνεται ες πάντα τς γς τάπέρατα» (Ποιμαντική, σελ. 24).

 «ν τ ΕΚΚΛΗΣΙ τό ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝΑΓΙΑΖΕΙ καί συγκροτε τούς πιστούς καί νατ κατορθοται ΕΝΟΤΗΣ το νθρώπουμετά το ΘΕΟΥ καί τελειοται ρχική ρμονία» (Ποιμαντική, σελ. 25).

 «Πάντα τά πέρ νον καί ννοιαν γινόμεναν τ πό ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ κόσμου ΕΚΚΛΗΣΙκαί κατά τήν νσαρκον το Κυρίου μν ησοΧριστο Οκονομίαν εσί ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΘΕΟΥ . . . τάμυστικόν χαρακτρα φέροντα καί ΘΕΙΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ μαρτυροντα» (Ποιμαντική, σελ. 48-49).

 «Σκοπός τς κκλησίας στίν Σωτηρία τογένους τν νθρώπων καί δρυσις ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ το ΘΕΟΥ πί τς γς, τοι πικοινωνίας Θεο πρός νθρώπους καί ποκατάστασις τς γάπης, ερήνης καί λευθερίας, ν νά ΒΑΣΙΛΕΥ πιφανής ΘΕΟΣ, καί καθιστ παυστον τήν κοινωνίαν το νθρώπου προς τόν ΘΕΟΝ» (ρθόδοξος ερά Κατήχησις, κεφ. Γ´, ΣΤ´ 1).

 «Πόσας περιόδους ριθμε κκλησία; . . .

α) τήν πό δάμ μέχρι Μωϋσέως,

β) τήν πό Μωϋσέως μέχρι τς λεύσεως το Σωτρος. . .

γ) τήν πό Σωτρος Χριστο μέχρι συντελείας το αἰῶνος» (ρθόδοξος ερά Κατήχησις, σελ. 25).

 « κκλησία κατά τάς τρες ατάς περιόδους θεμέλιον σχεν Ατόν τόν Κύριον μν ησον Χριστόν» (ρθόδοξος ερά Κατήχησις, σελ. 29).

 «Α κκλησίαι αται, τε ν Οραν καί πί γς, εσίν ΜΙΑ διαίρετος το Χριστο κκλησία. . . . Ταύτης τς κκλησίας ΚΕΦΑΛΗ στίν Χριστός, στις συγκροτε ες ν Σμα τήν τε ν Οραν καί τήν πί γς κκλησίαν» (Περί τν γίων το Θεο, σελ. 15-16).

 « Κύριος μν ησος Χριστός ς ρχηγός . . . δέν δύναται παρά να εναι ΘΕΟΣ. . . διότι μόνον ΘΕΟΣ διαμένει ες τόν αἰῶνα καί δύναται νά δρύσ κκλησίαν Αωνίαν,περιλαμβάνουσαν τούς π ρχς πιστούς μέχρι τν σχάτων» (Χριστολογία, σελ. 244-252).

 «κκλησία τοιατα χουσα ΘΕΙΑ Μυστήρια, δι ν πολυειδς καί πολυτρόπως μυστικς ΘΕΙΑ νεργε Χάρις καί μεταδίδωσι τά Οράνια Ατς χαρίσματα τος ν Ατ γεννηθεσιν, στί ΘΕΙΟΝ ληθς δρυμα καί καταγγέλει καί βο καί μαρτυρε διατν τήν ΘΕΙΑΝ ατς καταγωγήν καί διατρανο τόν ΘΕΙΟΝ Χαρακτρα το δρυτο Ατς. ληθς δρυτής τς τοιαύτης κκλησίας στί ΘΕΟΣ ληθινός λθών ες τόν κόσμον, να σώσ τόν κόσμον

Ατός ληθς στί τό Α καί τό Ω, ρχή καί τό τέλος. Πάντα διΑτο γένετο καί χωρίς Ατο γένετο οδέ ν. Ατός ν τ Παραδείστόν δάμ διέπλασεν» (Χριστολογία, σελ. 252).

 «Περί τς γίας το Χριστο κκλησίας, τι ν ατ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ πί τς γς, τι ατη στίν ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΥ προδιατυπωθεσα καί προωρισμένη νά διαμείν ες τόν αἰῶνα πρός σωτηρίαν το νθρωπίνου γένους» (Χριστολογία, σελ. 244).

 πιλήψει μς χρόνος καταχωροντας λας τάς ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟΥΣ καί ρθοδόξους θέσεις το γίου Νεκταρίου περί τς πό καταβολς κόσμου πάρξεως τς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ το ΘΕΟΥ, περί τς ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ν Οραν καί πί γς ς ΕΝΙΑΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ το ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ, περί το ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΥ καί ΑΝΑΡΧΟΥ καί ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ Χριστο το ΘΕΟΥ μν, περί το τι Χριστός εναι ΩΝ καί ΠΡΟΩΝ καί ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ ΘΕΟΣ καί ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ τν πάντων, τι εναι τό Α καί τό Ω, ΔΙΟΥ τά πάντα γένετο.γιε Νεκτάριε, γονυκλινς σεχαριστομε καί σπαζόμεθα διά τήν ρθόδοξον Δογματικήν Πανοπλίαν τήν ποίαν μς δώρησες καί κληροδότησες κατά τν ντιχρίστων συγχρόνων Αρετικν, τν Νεοεικονομάχων, κκλησιομάχων, Χριστομάχων, Τριαδομάχων, Οκουμενιστν, Παπικν, Προτεσταντν καί πάσης φύσεως Αρετικν.